بزرگترین تفاوت های بین ویندوز 10 و ویندوز 11

بزرگترین تفاوت های بین ویندوز 10 و ویندوز 11

به گزارش اپست به نقل از pcforalla ، زنگ‌ها برای ویندوز 10 به صدا درآمده‌اند و بسیاری از کاربرانی که منتظر مانده‌اند، اکنون تصمیم به به‌روزرسانی به ویندوز 11 گرفته‌اند. اگر شما هم یکی از این افراد هستید، به شما بابت به‌روزرسانی‌های امنیتی مداوم و عملکردهای جدید تبریک می‌گوییم، اما همچنین به سیستم عاملی که از زمان عرضه در سال 2021 انتقادات زیادی را دریافت کرده است – گاهی موجه، اما اغلب اغراق‌آمیز.

زیرا وقتی فراتر از سطح براق آن با گوشه‌های گرد و منوی استارت در جای ثابتش نگاه می‌کنید، تفاوت‌ها در واقع آنقدرها هم زیاد نیستند. این مانند تغییر به مک یا لینوکس نیست، اصلاً.

در بسیاری از موارد، این تغییرات نسبتاً کوچکی هستند که می‌توانید به سرعت به آن‌ها عادت کنید. در بسیاری از موارد، حتی می‌توانید رفتار قدیمی را بازیابی یا تقلید کنید، و اضافات جدیدی که برایتان مفید نیستند را اغلب می‌توانید خاموش یا پنهان کنید.

آرام باشید و از وضعیت موجود لذت ببرید تا همه چیز ساده‌تر شود، درست است؟

مایکروسافت در سال‌های اخیر در یک زمینه کمی شبیه اپل شده است. جایی که این شرکت قبلاً تلاش می‌کرد تا کنار بکشد و به کاربران اجازه دهد نحوه استفاده از رایانه خود را انتخاب کنند، اکنون ترجیح می‌دهد که شما کارهای خاصی را به روش خاصی انجام دهید.

واضح‌ترین مثال این است که شما تقریباً مجبور به ورود به سیستم با یک حساب مایکروسافت به جای یک حساب محلی سنتی هستید. به عنوان مثال، معمولاً هنگام نصب سیستم نمی‌توانید یک حساب محلی را انتخاب کنید. دور زدن آن نسبتاً آسان است، اما مایکروسافت دائماً در مورد مزایای حساب خود صحبت می‌کند.

از جهاتی، شرکت حق دارد. با حساب مایکروسافت، به عنوان مثال، از مشکلات ثبت ویندوز خلاص می‌شوید، زیرا کلید مجوز به حساب متصل است و اگر تغییراتی در سخت‌افزار ایجاد کنید، فعال‌سازی مجدد آن آسان می‌شود. من خودم از این موضوع بسیار بهره می‌برم، زیرا گاهی اوقات نصب ویندوز خود را مستقیماً و گاهی اوقات در یک ماشین مجازی اجرا می‌کنم – با وجود اینکه سخت‌افزار کاملاً متفاوت است، سیستم هیچ مشکلی با فعال‌سازی ندارد.

ویندوز 11 هوم می‌تواند فضای ذخیره‌سازی محلی را با رمزگذاری دستگاه رمزگذاری کند، اما برای ذخیره یک کپی از کلید بازیابی به یک حساب مایکروسافت نیاز دارد – بنابراین اگر می‌خواهید از یک حساب محلی استفاده کنید، باید مجوز Pro برای رمزگذاری دیسک داشته باشید.

مزایای دیگر این است که تنظیمات و برنامه‌های نصب شده از فروشگاه مایکروسافت بین رایانه‌های مختلف همگام‌سازی می‌شوند و سیستم به طور خودکار احراز هویت را برای سایر سرویس‌ها و برنامه‌های مایکروسافت مدیریت می‌کند. اگر اشتراک Microsoft 365 برای آفیس دارید، اگر با همان حساب مایکروسافت در ویندوز وارد شده باشید، بسیار ساده‌تر می‌شود.

اما اگر اشتراک Microsoft 365 ندارید، از Onedrive استفاده نمی‌کنید، نیازی به رمزگذاری دیسک ندارید و به ندرت یا هرگز سخت‌افزار را تغییر نمی‌دهید، هیچ مزیت عملی با حساب مایکروسافت وجود ندارد. اگر ترجیح می‌دهید، می‌توانید همچنان یک حساب محلی را انتخاب کنید، حتی با ویندوز 11 هوم.

ایجاد حساب کاربری محلی با استفاده از Rufus

ساده‌ترین راه برای انجام این کار هنگام نصب مجدد سیستم و عدم به‌روزرسانی از نسخه‌های قدیمی‌تر، ایجاد رسانه نصب با برنامه روفوس (Rufus) است.

• یک فایل ISO از ویندوز 11 را از مایکروسافت دانلود کرده و در روفوس انتخاب کنید.
• یک حافظه USB متصل با حداقل 16 گیگابایت که اطلاعات مهمی روی آن وجود ندارد را انتخاب کنید (تمام فایل‌های فعلی حذف می‌شوند) و روی “شروع” (Start) کلیک کنید.
• در پنجره‌ای که ظاهر می‌شود، گزینه “حذف الزام حساب آنلاین مایکروسافت” (Remove requirement for an online Microsoft account) را علامت بزنید.
• همچنین می‌توانید گزینه “ایجاد حساب محلی با نام کاربری” (Create a local account with username) را علامت بزنید و نام کاربری مورد نظر خود را وارد کنید، بنابراین نیازی به انجام این کار در طول نصب نخواهید داشت.

منوی شروع

بارزترین تفاوت در ویندوز 11 نسبت به نسخه قبلی این است که منوی استارت و آیکون های برنامه به جای اینکه مانند تمام نسخه های قبلی در سمت چپ قرار بگیرند، در نوار وظیفه در مرکز قرار گرفته اند. اما اگر ترجیح می دهید که مانند قبل باشد، تغییر آن کار سریعی است (به تنظیمات -> شخصی سازی -> استارت بروید و به تراز چپ تغییر دهید). تفاوت اصلی در محتوای منو نهفته است.

به محض اینکه روی آیکون استارت کلیک می کنید، آشکار می شود که این منوی استارت قدیمی و آشنا نیست. لیستی از برنامه های نصب شده دیده نمی شود، بلکه تعدادی از “مورد علاقه” های از پیش تعیین شده در یک شبکه زیر عنوان “پین شده” قرار دارند. در زیر اینها، ناحیه ای به نام “توصیه شده” قرار دارد، جایی که می توانید برنامه ها، فایل ها و موارد دیگر اخیراً باز شده و اضافه شده را پیدا کنید.

می توانید همه این توصیه ها را خاموش کنید، اما بخش همچنان در آنجا باقی خواهد ماند. مایکروسافت این کار را آسان نکرده است، اما در زمان نوشتن این مقاله، روشی وجود دارد که در آخرین نسخه کار می کند. این روش نیاز به سه افزودنی در رجیستری دارد. می توانید کد زیر را در یک فایل متنی ساده با پسوند .reg ذخیره کرده و در ویرایشگر رجیستری وارد کنید.

Windows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\PolicyManager\current\device\Start] “HideRecommendedSection”=dword:00000001 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\PolicyManager\current\device\Education] “IsEducationEnvironment”=dword:00000001 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\Explorer] “HideRecommendedSection”=dword:00000001

پس از راه اندازی مجدد، ناحیه آیتم های پین شده، کل بخش میانی منو را پر می کند.

با یک ترفند می‌توانید توصیه‌ها را حذف کرده و منوی استارت تمیزتری داشته باشید.

با این حال، کاری که نمی‌توانید در مورد آن انجام دهید این است که منوی استارت فهرستی از تمام برنامه‌های نصب شده را نشان نمی‌دهد. شما همچنان می‌توانید با کلیک کردن روی “همه” در بالا سمت راست به چنین فهرستی دسترسی داشته باشید، اما به نظر نمی‌رسد هیچ تنظیمات مخفی برای باز کردن خودکار آن فهرست وجود داشته باشد.

در نوار باریک پایین، دکمه روشن/خاموش و نمادی برای حساب خود را مشاهده می‌کنید، اما می‌توانید میانبرهای دیگری را نیز در تنظیمات -> شخصی‌سازی -> شروع -> پوشه‌ها اضافه کنید.

نوار وظیفه

علاوه بر مکان استاندارد در وسط، تغییر بزرگ در نوار وظیفه این است که برنامه‌ها تمام پنجره‌های خود را پشت یک نماد جمع می‌کنند، به جای یک نماد برای هر پنجره. اما درست مانند مکان، می‌توانید به راحتی رفتار قدیمی را بازیابی کنید. تنظیمات مختلف را در «تنظیمات -> شخصی‌سازی -> نوار وظیفه» (بسیاری از آنها در زیر «رفتارهای نوار وظیفه») خواهید یافت.

در نوار باریک پایین، دکمه روشن/خاموش و یک نماد برای حساب خود را مشاهده می‌کنید، اما می‌توانید میانبرهای دیگری را نیز در «تنظیمات -> شخصی‌سازی -> شروع -> پوشه‌ها» اضافه کنید.

مرورگر

در ویندوز 11، مایکروسافت به اکسپلورر یک رابط کاربری به‌روز شده با طراحی مدرن و بازتر داده است. اگر صفحه نمایش کوچکی دارید، ممکن است آزار دهنده باشد که آیکون‌های کمتری در آن جای می‌گیرند. می‌توانید با انتخاب View -> Show -> Compact View آن را تغییر دهید.

نوار روبانی که قبلاً وجود داشت، با یک نوار ابزار باریک با تنها چند عملکرد رایج جایگزین شده است. از طریق منوی زمینه به سایر عملکردها دسترسی پیدا می‌کنید – برای نمایش منوی زمینه قدیمی با همه گزینه‌ها، روی Show more options کلیک کنید. همچنین متوجه خواهید شد که عملکردهایی مانند کپی و چسباندن به آیکون تبدیل شده‌اند.

یکی از پیشرفت‌های بزرگ این است که این برنامه اکنون از تب‌ها پشتیبانی می‌کند، بنابراین می‌توانید چندین پوشه را بدون داشتن چندین پنجره جداگانه باز کنید. Ctrl+t یک تب جدید را دقیقاً مانند مرورگرهای وب باز می‌کند و می‌توانید یک تب را از نوار تب در بالا بکشید و رها کنید تا در پنجره خود جدا شود.

چیدمان‌های چسبانده شده و گروه‌های چسبانده شده

ماوس را روی دکمه‌ی حداکثر کردن در گوشه‌ی بالا سمت راست پنجره‌ی یک برنامه نگه دارید، سپس به زودی یک منوی کوچک با گزینه‌های مختلف برای تنظیم سریع اندازه‌ی پنجره ظاهر می‌شود تا به عنوان مثال نصف یا یک سوم صفحه را اشغال کند. این قابلیت، طرح‌بندی‌های چسباندن (snap layouts) نامیده می‌شود و اگر صفحه را با دو یا چند برنامه با استفاده از این قابلیت پر کنید، آن‌ها به طور خودکار در چیزی به نام گروه چسباندن (snap group) دسته‌بندی می‌شوند.

شما می‌توانید به سرعت چنین گروهی از برنامه‌ها را با نگه داشتن ماوس روی یکی از برنامه‌های موجود در نوار وظیفه و انتخاب گروه از آنجا، یا با کلیک کردن روی دکمه‌ی جدید نمای وظیفه (Task View) در سمت راست دکمه‌ی جستجو و انتخاب از آنجا، نمایش دهید.

متأسفانه، گروه‌های پین شده پس از راه‌اندازی مجدد ذخیره نمی‌شوند و اگر یکی از برنامه‌های موجود را ببندید، گروه ناپدید می‌شود.

یک راه سریع‌تر برای پین کردن یک پنجره به یک نیمه از صفحه نمایش این است که آن را بگیرید و به لبه صفحه نمایش در سمتی که می‌خواهید بکشید. اگر از قبل برنامه‌ای دارید که به عنوان مثال یک سوم صفحه نمایش را اشغال می‌کند، پنجره بعدی به جای نصف، دو سوم صفحه نمایش را اشغال می‌کند.

ویجت‌ها و کوپایلت

در منتهی الیه سمت چپ نوار وظیفه (اگر منوی استارت شما در مرکز قرار دارد – در غیر این صورت در منتهی الیه سمت راست قبل از ناحیه سیستم) یک آیکون جدید قرار دارد که معمولاً آب و هوای فعلی موقعیت مکانی شما را نشان می‌دهد. همچنین می‌تواند سرفصل‌های خبری مختلفی را نمایش دهد. برای نمایش ویژگی جدید ویجت ویندوز 11، نشانگر ماوس را روی آن نگه دارید یا روی آن کلیک کنید.

صادقانه بگویم، این ویژگی واقعاً ضعیف است، بنابراین خوشبختانه مایکروسافت خاموش کردن آن را آسان کرده است. به تنظیمات -> شخصی سازی -> نوار وظیفه بروید و ویجت‌ها را خاموش کنید.

یکی دیگر از ویژگی های جدید که اکنون در آخرین نسخه ویندوز 10 نیز گنجانده شده است اما مدت طولانی‌تری در ویندوز 11 وجود داشته است، کوپایلوت است که به نوعی جایگزین دستیار صوتی قدیمی کورتانا می‌شود که هرگز به زبان فارسی عرضه نشد و اکنون غیرفعال شده است.

آیکون Copilot در نوار وظیفه در کنار آیکون Task View (که تمام پنجره‌های باز و دسکتاپ‌های مجازی را نشان می‌دهد) قرار دارد و یک رابط کاربری ساده مبتنی بر وب را باز می‌کند که دقیقاً شبیه copilot.microsoft.com است. این شرکت به دلیل عدم ارائه یک برنامه واقعی ویندوز و بسنده کردن به یک نمای وب مورد انتقاد قرار گرفته است. اما Copilot یکی از ربات‌های گفتگوی هوش مصنوعی رایگان توانمند است، بنابراین همچنان می‌توانید از آن برای ایده‌پردازی، تصحیح متون و موارد دیگر استفاده کنید.

اگر اشتراک Copilot Pro دارید، می‌توانید برای دسترسی به ویژگی‌های پیشرفته‌تر وارد سیستم شوید، در غیر این صورت می‌توانید از آن صرف نظر کنید. برخلاف Word و Excel، سیستم به‌طور خودکار با همان حسابی که وارد ویندوز می‌شوید وارد سیستم نمی‌شود، اما آن حساب باید هنگام تلاش برای ورود به سیستم به‌عنوان پیش‌فرض ظاهر شود.

نسخه‌های به‌روز شده کلاسیک

اگر امروز به ویندوز 11 بیایید و نه بلافاصله پس از عرضه، متوجه تغییری خواهید شد که با به‌روزرسانی‌های سیستم به وجود آمده است. مایکروسافت تلاش کرده است تا برخی از قدیمی‌ترین اما همچنان پرکاربردترین برنامه‌های ویندوز را به‌روزرسانی کند: پینت و نوت‌پد.

علاوه بر یک رابط کاربری مدرن و به‌روز، هر دو برنامه با قابلیت‌های هوش مصنوعی غنی شده‌اند. منظور این نیست که خود چت‌بات Copilot در آن‌ها گنجانده شده است، بلکه منظور قابلیت‌های خاص برای هر برنامه است.

در برنامه Paint، می‌توانید از یک ابزار جدید برای حذف اشیاء مزاحم یا محو کردن پس‌زمینه تصاویر استفاده کنید. کاربرانی که رایانه Copilot Plus دارند، همچنین می‌توانند از قابلیت پر کردن مولد (generative fill) برای افزودن اشیاء جدید به تصاویر استفاده کنند.

برنامه Notes چندین ویژگی برای بازنویسی متن دریافت کرده است. به عنوان مثال، می‌توانید از Copilot بخواهید با لحنی رسمی یا به صورت شعر، متن را بازنویسی کند. هوش مصنوعی همچنین می‌تواند متن را گسترش دهد یا کوتاه کند. به زودی، ویژگی‌ای برای نوشتن خلاصه متن نیز اضافه خواهد شد.

نمونه‌های دیگری از برنامه‌هایی که ممکن است با آنها آشنا نباشید، برنامه Clock است که طراحی و ویژگی‌های جدیدی دارد و برنامه کاملاً جدید Media Player که جایگزین Windows Media Player قدیمی می‌شود.

تنظیمات مهم و محل پیدا کردن آنها

مایکروسافت برنامه “تنظیمات” در ویندوز 11 را بازطراحی کرده است. از یک طرف، بسیاری از تنظیماتی که قبلاً در “مرکز کنترل” بودند، به این برنامه مدرن منتقل شده‌اند و از طرف دیگر، رابط کاربری جدیدی دارد که مرور تنظیمات را آسان‌تر می‌کند.

در ویندوز 10، “تنظیمات” یک لیست جداگانه از تنظیمات مختلف در سمت چپ برای هر دسته داشت، و برای رفتن به یک دسته دیگر، ابتدا باید به صفحه اصلی می‌رفتید و سپس روی آن دسته کلیک می‌کردید. در ویندوز 11، ستون سمت چپ به جای آن با لیستی از دسته‌ها پر شده است، و منویی با انواع مختلف تنظیمات زیر هر دسته در سمت راست نمایش داده می‌شود.

روی یکی از این موارد کلیک کنید تا تنظیمات موجود در زیرمجموعه مربوطه باز شود. به عنوان مثال، System -> Display (سیستم -> نمایشگر) که در آن تنظیمات مربوط به وضوح، مقیاس، حالت شب و موارد دیگر را پیدا می‌کنید. برخی از تنظیمات پیشرفته‌تر ممکن است در سطح دیگری از زیرمنوها و برخی دیگر در پشت گروه‌های قابل گسترش پنهان شده باشند. به عنوان مثال، در Display (نمایشگر)، تنظیمات مربوط به Color profile (پروفایل رنگ) و HDR در زیرمنوها قرار دارند، در حالی که تنظیمات مربوط به Multiple displays (چند نمایشگر) قابل گسترش هستند.

عملکرد جستجو در “تنظیمات” بسیار خوب است و اگر به دنبال تنظیمات خاصی هستید که دقیقاً به خاطر نمی‌آورید کجاست، اغلب می‌توانید آن را از این طریق سریع‌تر پیدا کنید.