راهنمای بقای ویندوز 11 برای مهاجران ویندوز 10

راهنمای بقای ویندوز 11 برای مهاجران ویندوز 10

زنگ‌ها برای ویندوز ۱۰ به صدا درآمده‌اند، و بسیاری از کاربرانی که صبر کرده بودند اکنون در حال انتخاب برای به‌روزرسانی به ویندوز ۱۱ هستند. اگر شما یکی از آن‌ها هستید، این به‌روزرسانی را به خاطر به‌روزرسانی‌های امنیتی مستمر و قابلیت‌های جدید تبریک می‌گوییم، و همچنین به‌خاطر یک سیستم‌عاملی که از زمان عرضه در سال ۲۰۲۱، با انتقادات زیادی مواجه شده است — گاهی اوقات این انتقادات موجه، اما اغلب اغراق‌آمیز بوده‌اند.

مطالب مرتبط: دانلود ویندوز ۱۱ برای سیستم های قدیمی

به گزارش اپست به نقل از pcworld ، زیرا وقتی فراتر از سطح شیشه‌ای با گوشه‌های گرد و منوی «شروع» (Start) در موقعیت ثابت آن نگاه کنید، در واقع تفاوت‌ها آنقدرها هم زیاد نیستند. اصلاً شبیه به مهاجرت به مک یا لینوکس نیست.

در بسیاری موارد، این‌ها تغییرات نسبتاً کوچکی هستند که می‌توانید به سرعت به آن‌ها عادت کنید. در بسیاری موارد، حتی این امکان وجود دارد که رفتار قدیمی را بازگردانید یا شبیه‌سازی کنید، و قابلیت‌های جدیدی که به آن‌ها نیاز ندارید را اغلب می‌توان خاموش یا پنهان کرد.

آرامش داشته باش و از مسیر لذت ببر، در این صورت همه چیز آسان‌تر خواهد شد، درسته؟

مایکروسافت در سال‌های اخیر در یک زمینه کمی شبیه به اپل شده است. در گذشته، این شرکت تلاش می‌کرد کنار بکشد و به کاربران اجازه دهد که خودشان انتخاب کنند چگونه می‌خواهند از کامپیوترشان استفاده کنند، اما اکنون ترجیح می‌دهد که شما کارهای خاصی را به روش خاصی انجام دهید.

---

مزایای حساب مایکروسافت و گزینه‌های حساب محلی در ویندوز

واضح‌ترین مثال این است که تقریباً مجبورید به جای یک حساب محلی سنتی، با یک حساب مایکروسافت وارد شوید. به عنوان مثال، در هنگام نصب سیستم، معمولاً امکان انتخاب یک حساب محلی وجود ندارد. این امر را می‌توان نسبتاً آسان دور زد، اما مایکروسافت همچنان بر سر همه مزایای حساب خود تأکید می‌کند.

از جهتی، این شرکت حق دارد. برای مثال، با یک حساب مایکروسافت، لازم نیست نگران ثبت و فعال‌سازی ویندوز باشید، زیرا کلید لایسنس به حساب گره خورده است و اگر تغییراتی در سخت‌افزار ایجاد کنید، فعال‌سازی مجدد آسان است. من این را بسیار مفید می‌دانم، زیرا گاهی اوقات نصب ویندوز خود را مستقیماً بوت می‌کنم و گاهی در یک ماشین مجازی – حتی اگر سخت‌افزار کاملاً متفاوت باشد، سیستم مشکلی با فعال‌سازی ندارد.

ویندوز ۱۱ نسخه Home می‌تواند فضای ذخیره‌سازی محلی را با رمزگذاری دستگاه (Device Encryption) رمزگذاری کند، اما برای ذخیره یک نسخه از کلید بازیابی به یک حساب مایکروسافت نیاز دارد – بنابراین اگر می‌خواهید از یک حساب محلی استفاده کنید، برای رمزگذاری دیسک به لایسنس Pro نیاز دارید.

مزایای دیگر شامل همگام‌سازی تنظیمات و برنامه‌های نصب شده از مایکروسافت استور بین کامپیوترها و احراز هویت خودکار برای همه سرویس‌ها و برنامه‌های دیگر مایکروسافت است. اگر اشتراک مایکروسافت ۳۶۵ برای Office دارید، اگر با همان حساب مایکروسافت وارد ویندوز شده باشید، کار بسیار آسان‌تر خواهد بود.

اما اگر اشتراک مایکروسافت ۳۶۵ ندارید، از وان‌درایو (OneDrive) استفاده نمی‌کنید، نیازی به رمزگذاری دیسک ندارید و به‌ندرت یا هرگز سخت‌افزار را تغییر نمی‌دهید، هیچ سود عملی از داشتن یک حساب مایکروسافت وجود ندارد. در صورت تمایل، می‌توانید در هر صورت، حتی با ویندوز ۱۱ نسخه Home، یک حساب محلی را انتخاب کنید.

ساخت حساب محلی با روفوس (Rufus)

آسان‌ترین راه برای انجام این کار هنگام نصب مجدد سیستم و نه به‌روزرسانی از نسخه قدیمی‌تر، ایجاد یک رسانه نصب (installation media) با برنامه روفوس (Rufus) است.

• یک فایل ایزو (.iso) ویندوز ۱۱ را از مایکروسافت دانلود کنید و آن را در روفوس انتخاب نمایید.
• یک فلش مموری USB متصل با حداقل ۱۶ گیگابایت که هیچ چیز مهمی روی آن نباشد (تمام فایل‌های فعلی حذف خواهند شد) را انتخاب کنید و روی شروع (Start) کلیک نمایید.
• در کادر محاوره‌ای که ظاهر می‌شود، تیک «حذف نیاز به یک حساب کاربری آنلاین مایکروسافت» (Remove requirement for an online Microsoft account) را بزنید.
• همچنین می‌توانید تیک «ایجاد یک حساب محلی با نام کاربری» (Create a local account with username) را بزنید و نام حساب کاربری مورد نظر خود را پر کنید تا مجبور نباشید آن را هنگام نصب انجام دهید.

مطالب مرتبط: دانلود ویندوز ۱۱ نصب با فلش

منوی شروع (Start menu)

تفاوت آشکار و قابل مشاهده ویندوز ۱۱ با نسخه‌های قبلی آن این است که منوی Start و آیکون‌های برنامه‌ها به جای اینکه مانند تمام نسخه‌های قبلی در سمت چپ قرار بگیرند، در وسط نوار وظیفه (Taskbar) قرار گرفته‌اند. اما اگر ترجیح می‌دهید به همان روش قدیمی باشد، می‌توانید به سرعت آن را تغییر دهید (به مسیر Settings > Customization > Start بروید و آن را به چپ‌چین (left-aligned) تغییر دهید). تفاوت بزرگ در محتوای منو نهفته است.

به محض کلیک کردن روی آیکون Start، مشخص است که این منوی Start قدیمی و آشنا نیست. خبری از فهرست برنامه‌های نصب‌شده نیست، بلکه تعدادی «مورد دلخواه» از پیش انتخاب شده در یک شبکه زیر عنوان Pinned (سنجاق شده) فهرست شده‌اند. در زیر این موارد، ناحیه‌ای به نام Recommended (توصیه‌شده) وجود دارد که می‌توانید برنامه‌ها، فایل‌ها و موارد دیگری را که اخیراً باز و اضافه شده‌اند، در آن پیدا کنید.

می‌توانید تمام این توصیه‌ها را خاموش کنید، اما این بخش همچنان وجود خواهد داشت. مایکروسافت این کار را آسان نکرده است، اما در زمان نگارش این مقاله روشی وجود دارد که در آخرین نسخه کار می‌کند. این روش به سه مورد افزودنی به رجیستری نیاز دارد. می‌توانید کد زیر را در یک فایل متنی ساده با پسوند .reg ذخیره کرده و در ویرایشگر رجیستری (Registry Editor) وارد کنید.

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_LOCAL_MACHINESOFTWAREMicrosoftPolicyManagercurrentdeviceStart]
"HideRecommendedSection"=dword:00000001
[HKEY_LOCAL_MACHINESOFTWAREMicrosoftPolicyManagercurrentdeviceEducation]
"IsEducationEnvironment"=dword:00000001
[HKEY_LOCAL_MACHINESOFTWAREPoliciesMicrosoftWindowsExplorer]
"HideRecommendedSection"=dword:00000001

پس از یک راه‌اندازی مجدد (reboot)، ناحیه موارد سنجاق شده (pinned items) کل قسمت مرکزی منو را پر خواهد کرد.

ترجمه متن به فارسی به شرح زیر است:

با یک ترفند، می‌توانید از شر توصیه‌ها (Recommendations) خلاص شوید و یک منوی شروع (Start menu) تمیزتر داشته باشید.

با این حال، کاری که نمی‌توانید درباره آن انجام دهید این است که منوی شروع، فهرستی از تمام برنامه‌های نصب شده را نشان نمی‌دهد. همچنان می‌توانید با کلیک بر روی “همه” (All) در بالا سمت راست به چنین لیستی دسترسی پیدا کنید، اما به نظر نمی‌رسد هیچ تنظیمات پنهانی برای باز کردن خودکار آن لیست وجود داشته باشد.

در نوار باریک پایین، دکمه روشن/خاموش و یک نماد برای حساب کاربری خود خواهید دید، اما می‌توانید میانبرهای دیگری را نیز در “تنظیمات > شخصی‌سازی > شروع > پوشه‌ها” (Settings > Customization > Start > Folders) اضافه کنید.

نوار وظیفه (The Taskbar)

جدای از قرارگیری پیش‌فرض در مرکز، تغییر بزرگ در نوار وظیفه این است که برنامه‌ها تمام پنجره‌های خود را به جای یک نماد برای هر پنجره، پشت یک نماد گروه بندی می‌کنند. اما درست مانند مکان قرارگیری، می‌توانید به راحتی رفتار قدیمی را بازیابی کنید. می‌توانید تنظیمات مختلف را در “تنظیمات > شخصی‌سازی > نوار وظیفه” (Settings > Customization > Taskbar) یا (Taskbar Behaviors) بیابید.

ویندوز اکسپلورر (The Explorer)

در ویندوز ۱۱، مایکروسافت رابط کاربری به‌روزرسانی‌شده‌ای با طراحی مدرن و بازتر (Airier) به اکسپلورر (Explorer) داده است. اگر صفحه‌نمایش کوچکی دارید، ممکن است داشتن آیکون‌های کمتر حواس‌تان را پرت کند. می‌توانید با انتخاب View > Show > Compact view (نمایش > نشان دادن > نمای جمع‌وجور) آن را تغییر دهید.

ناحیه زبانه‌های منو که قبلاً وجود داشت، با یک نوارابزار باریک که فقط چند عملکرد رایج را دارد، جایگزین شده است. عملکردهای دیگر از طریق منوی زمینه‌ای (context menu) قابل دسترسی هستند — برای نمایش منوی زمینه‌ای قدیمی با تمام گزینه‌ها، روی Show more options (گزینه‌های بیشتر را نشان بده) کلیک کنید. از اینکه عملکردهایی مانند کپی و پیست به آیکون تبدیل شده‌اند، دلتنگ نخواهید شد.

یک پیشرفت بزرگ این است که برنامه اکنون از قابلیت تب (زبانه) داخلی پشتیبانی می‌کند، بنابراین می‌توانید چندین پوشه را بدون داشتن پنجره‌های جداگانه متعدد باز کنید. کلیدهای Ctrl+T یک زبانه جدید باز می‌کند، درست مثل مرورگرها، و می‌توانید یک زبانه را از نوار زبانه‌ها در بالا بکشید و رها کنید تا از آن جدا شده و به پنجره خودش تبدیل شود.

طرح‌بندی‌های تب و گروه‌های تب

روی دکمه بزرگ‌نمایی (Maximize) در گوشه سمت راست بالای پنجره یک برنامه بروید، و به زودی یک منوی کوچک از گزینه‌ها را خواهید دید تا اندازه پنجره را به سرعت تنظیم کنید تا مثلاً نیمی یا یک سومی از صفحه را اشغال کند.

به این‌ها طرح‌بندی‌های چیدمان (tick layouts) می‌گویند، و اگر صفحه را با استفاده از این قابلیت با دو یا چند برنامه پر کنید، آنها به طور خودکار در چیزی به نام گروه چیدمان (tick group) دسته‌بندی می‌شوند.

شما می‌توانید به سرعت چنین گروهی از برنامه‌ها را مشاهده کنید، یا با بردن نشانگر ماوس روی یکی از برنامه‌های موجود در نوار وظیفه (Taskbar) و انتخاب گروه از آنجا، یا با کلیک کردن روی دکمه جدید نمای وظیفه (Task View) در سمت راست دکمه جستجو و انتخاب از آنجا.

متأسفانه، گروه‌های پین‌شده (سنجاق شده) پس از راه‌اندازی مجدد ذخیره نمی‌شوند و اگر یکی از برنامه‌های موجود در گروه را خاموش کنید، گروه ناپدید می‌شود.

یک روش سریع‌تر برای پین کردن یک پنجره به یک نیمه از صفحه، این است که آن را گرفته و به لبه صفحه‌ای که می‌خواهید در آن طرف قرار گیرد، نگه‌دارید. اگر از قبل یک برنامه فضای، مثلاً، یک سوم صفحه را اشغال کرده باشد، پنجره بعدی به جای نصف، دو سوم فضا را اشغال خواهد کرد.

ویجت‌ها (Widgets) و کوپایلوت (Copilot)

در منتهی الیه سمت چپ نوار وظیفه (اگر منوی استارت را در وسط قرار داده‌اید – در غیر این صورت در منتهی الیه سمت راست قبل از ناحیه اعلانات (System Tray)) یک نماد جدید وجود دارد که معمولاً آب و هوای فعلی مکان شما را نشان می‌دهد. همچنین ممکن است سرفصل‌های خبری از انواع مختلف را نشان دهد. ماوس را روی آن ببرید یا کلیک کنید تا ویژگی ویجت جدید ویندوز ۱۱ آشکار شود.

راستش را بخواهید، این ویژگی ناخوشایند است، بنابراین خوب است که مایکروسافت خاموش کردن آن را آسان کرده است. به Settings (تنظیمات) > Personalization (شخصی‌سازی) > Taskbar (نوار وظیفه) بروید و Widgets (ویجت‌ها) را خاموش کنید.

یکی دیگر از ویژگی‌های جدید که اکنون در آخرین نسخه ویندوز ۱۰ نیز گنجانده شده است اما مدت طولانی‌تری در ویندوز ۱۱ وجود داشته، Copilot است که به نوعی جایگزین دستیار صوتی قدیمی کورتانا (Cortana) می‌شود.

آیکون کوپایلوت (Copilot) در نوار وظیفه (Taskbar)، کنار آیکون نمای وظیفه (Task View) (که تمام پنجره‌های باز و دسکتاپ‌های مجازی را نشان می‌دهد) قرار دارد، و یک رابط کاربری ساده مبتنی بر وب را باز می‌کند که دقیقاً شبیه copilot.microsoft.com است. این شرکت به دلیل توسعه ندادن یک برنامه واقعی ویندوز و رضایت دادن به یک نمای وب، مورد انتقاد قرار گرفته است. اما کوپایلوت یکی از چت‌بات‌های هوش مصنوعی رایگان و توانا است، بنابراین شما همچنان می‌توانید از آن برای بارش فکری، ویرایش متون و موارد دیگر استفاده کنید.

اگر اشتراک کوپایلوت پرو (Copilot Pro) دارید، می‌توانید برای دسترسی به ویژگی‌های پیشرفته‌تر وارد شوید، اما در غیر این صورت می‌توانید از آن صرف نظر کنید. بر خلاف Word و Excel، به عنوان مثال، سیستم به طور خودکار با همان حسابی که با آن وارد ویندوز می‌شوید، شما را وارد نمی‌کند، اما آن حساب باید به عنوان یک پیش‌تنظیم هنگام تلاش برای ورود به سیستم نمایش داده شود.

---

کلاسیک‌های به‌روز شده

اگر امروز ویندوز ۱۱ را ببینید و نه بلافاصله پس از عرضه، متوجه تغییری می‌شوید که با به‌روزرسانی‌های سیستم به وجود آمده است. مایکروسافت تلاش زیادی کرده است تا برخی از قدیمی‌ترین و در عین حال پرکاربردترین برنامه‌ها در ویندوز را به روز رسانی کند: نقاشی (Paint) و دفترچه یادداشت (Notepad).

در Paint، می‌توانید از یک ابزار جدید برای حذف اشیای مزاحم یا تار کردن پس‌زمینه تصاویر استفاده کنید. کاربرانی که رایانه Copilot Plus دارند، همچنین می‌توانند از قابلیت پر کردن مولد (generative fill) برای اضافه کردن اشیای جدید به تصاویر استفاده کنند.

قابلیت‌های بیشتری برای بازنویسی متن به Notes اضافه شده است. برای مثال، می‌توانید از Copilot بخواهید که متن را با لحنی رسمی یا در قالب یک شعر بازنویسی کند. این هوش مصنوعی همچنین می‌تواند متن را گسترش دهد یا آن را کوتاه کند. به زودی، یک قابلیت برای نوشتن خلاصه‌هایی از متون نیز اضافه خواهد شد.

سایر برنامه‌های دیگری که ممکن است نشناسید عبارتند از Clock (ساعت) – که طراحی و ویژگی‌های جدیدی دارد – و برنامه کاملاً جدید Media Player (پخش‌کننده رسانه)، که جایگزین Windows Media Player قدیمی می‌شود.

تنظیمات کلیدی و محل پیدا کردن آن‌ها

مایکروسافت برنامه تنظیمات (Settings) را در ویندوز ۱۱ بازطراحی کرده است. نه تنها بسیاری از تنظیماتی که قبلاً در کنترل پنل (Control Center) بودند به این برنامه مدرن منتقل شده‌اند، بلکه این برنامه رابط کاربری جدیدی نیز دارد که مرور تنظیمات را آسان‌تر می‌کند.

در ویندوز ۱۰، برنامه تنظیمات برای هر دسته‌بندی، یک لیست جداگانه از تنظیمات مختلف در سمت چپ داشت، و برای رفتن به یک دسته‌بندی دیگر، ابتدا باید به صفحه اصلی می‌رفتید و سپس روی آن دسته‌بندی کلیک می‌کردید. در ویندوز ۱۱، ستون سمت چپ به جای آن با لیستی از دسته‌بندی‌ها پر شده است و منویی از انواع تنظیمات مختلف زیر هر دسته‌بندی در سمت راست ظاهر می‌شود.

برای باز کردن تنظیمات موجود در آن زیرمجموعه، روی یکی از آنها کلیک کنید. به عنوان مثال، بلوتوث و دستگاه‌ها (Bluetooth & devices) > دستگاه‌ها (Devices) که تنظیمات مربوطه را در آنجا خواهید یافت. برخی از تنظیمات پیشرفته‌تر ممکن است در یک سطح دیگر از زیرمنوها و برخی دیگر پشت گروه‌های قابل گسترش (expandable) پنهان شده باشند. به عنوان مثال، در بخش نمایشگر (Display)، تنظیمات نمایه رنگ (Color Profile) و HDR در زیرمنوها هستند، در حالی که تنظیمات چند نمایشگر (Multiple monitors) قابل گسترش هستند.

عملکرد جستجو (search function) در تنظیمات واقعاً خوب است و اگر به دنبال یک تنظیم خاص هستید و دقیقاً به یاد نمی‌آورید کجاست، اغلب سریع‌ترین راه برای پیدا کردن آن است.