هارد درایو، SSD یا فلش مموری USB: کدام حافظه قابل حمل برای شما مناسب است؟
به گزارش اپست به نقل از pcworld ، دادهها در همه جا حاضر هستند. این دادهها روی دستگاههای مختلفی ذخیره میشوند — به طور سنتی روی رایانه رومیزی (دسکتاپ)، اما اکنون شاید حتی مهمتر از آن روی دستگاههای موبایل مانند گوشی هوشمند یا تبلت.
با اینکه پشتیبانگیری از دادهها و سیستمها اغلب از طریق فضای ابری، به خصوص در دستگاههای موبایل، خودکار انجام میشود، اما اگر هنوز یک رسانه فیزیکی در دست داشته باشید که گنجینههای دیجیتال خود را روی آن ذخیره کنید، اغلب احساس راحتی بیشتری میکنید.
علاوه بر این، گاهی اوقات شما فقط میخواهید دادهها را به سرعت و به راحتی از A به B منتقل کنید. یا به سادگی به صورت آفلاین در دسترس باشید. یا آن را مستقیماً به یک رسانه ذخیرهسازی منتقل کنید تا فضای هارد دیسک داخلی آزاد شود.
ذخیرهسازی قابل حمل برای تمام منظورها وجود دارد، اما هیچ راهحل واحدی برای تمام کاربردها نیست.
این راهنما مهمترین مزایا و معایب حافظههای SSD اکسترنال، هاردهای HDD اکسترنال و فلشهای USB را خلاصه میکند تا به شما کمک کند بهترین حافظه قابل حمل را انتخاب کنید.
SSD اکسترنال SATA: حافظهای همهکاره برای استفاده روزمره
درایوهای SSD اینترنال با رابط SATA اکنون قدیمی شدهاند و کمتر مورد استفاده قرار میگیرند. با این حال، آنها به عنوان درایوهای اکسترنال همچنان محبوبیت خود را به درستی حفظ کردهاند.
دلیل: با پهنای باند ۶ گیگابیت بر ثانیه (Gbit/s)، ساتا (SATA) سرعت انتقال نظری تا ۵۶۰ مگابایت بر ثانیه (MB/s) برای خواندن و ۵۳۰ مگابایت بر ثانیه برای نوشتن را ارائه میدهد.
این مقادیر، حداقل در تئوری، از نرخ انتقال رابط خارجی پرکاربرد USB 3.2 Gen1 (که قبلاً USB 3.0 نامیده میشد) که تا ۵۰۰ مگابایت بر ثانیه است، فراتر میرود.
این باعث میشود که درایوهای اکسترنال با فرمت ۲.۵ اینچی همچنان یک راهحل ذخیرهسازی رقابتی برای استفاده روزمره از کامپیوتر باشند.
مزایا: اصولاً درایوهای ساتا در محفظههای اکسترنال، مزایای تمام دستگاههای ذخیرهسازی فلش را دارا هستند. آنها میتوانند با سرعت بسیار بالایی، به ویژه در مورد فایلهای کوچک، عملیات خواندن و نوشتن را انجام دهند.
و این در استفاده روزمره نتیجه میدهد. تاخیر کم و زمان دسترسی کوتاه به بلوکهای کوچک داده که به طور تصادفی روی درایو توزیع شدهاند، همان چیزی است که در اینجا اهمیت دارد. به همین دلیل، برنامههای گسترده را میتوان به سرعت از یک هارد دیسک ۲.۵ اینچی اکسترنال اجرا کرد یا مجموعههای عکس بزرگ را بدون تأخیر باز کرد.
علاوه بر سرعت، درایوهای SATA اکسترنال از عملکرد بیصدای حافظه فلش نیز بهره میبرند — همانطور که عموماً در مورد فلش صدق میکند، فقط از قطعات ثابت استفاده میشود.
برخلاف HDDها، SSDها نسبت به ضربه حساس نیستند. بسته به طراحی بدنه، SSDهای اکسترنال حتی میتوانند در برابر افتادن از ارتفاع چند فوتی بدون آسیب مقاومت کنند.
و یک مزیت دیگر SSDهای SATA نیز وجود دارد که شایان ذکر است: اگر برای ارتقاء ظرفیت، درایو را از رایانه خارج کردهاید، میتوانید بدون هیچ مشکلی به استفاده از آن به عنوان یک SSD اکسترنال ادامه دهید.
تمام آنچه نیاز دارید، یک محفظه اکسترنال برای نصب درایو استفاده شده است. مدلهای ارزان قیمت با فرمت 2.5 اینچی از حدود 10 دلار در دسترس هستند؛ به عنوان مثال از برندهای Delock، Ugreen یا Verbatim.
با این قیمت، محفظهها معمولاً با رابط USB 3.0 عرضه میشوند. اگر قرار باشد محفظه به پورت USB Type-C مجهز شود، قیمتها از حدود ۲۰ دلار شروع میشوند – که این هم مانع خیلی بزرگی نیست.
اتصال SATA برای SSDها در حال افول است. همزمان، این رابط دیگر توسعه نمییابد. بنابراین، انتظار سرعت انتقال بالاتری از SATA نمیتوان داشت.
در نتیجه، تنوع مدلها در حال کاهش است. یک SSD اکسترنال با اندازه 2.5 اینچ، مانند مدل Lexar SL200، با ظرفیت 512 گیگابایت حدود 90 دلار قیمت دارد و بنابراین یک سرمایهگذاری قابل کنترل محسوب میشود.
در ظرفیتهای بالاتر، معمولاً جزئیاتی از نوع فلش استفاده شده پیدا نخواهید کرد. برای این ظرفیت، فرض کنید از ماژولهای فلش QLC (Quadruple Level Cell) استفاده شده است که چهار بیت را در هر سلول ذخیره میکنند. این ماژولها برای ظرفیتهای بالا در نظر گرفته شدهاند، جایی که حداکثر سرعت نوشتن اهمیت چندانی ندارد.
به عنوان مثال، یک SSD اکسترنال 8 ترابایتی را میتوان در Samsung Portable SSD T5 Evo یافت. با قیمت 525 دلار، این محصول دقیقاً ارزان نیست. اما قیمت با توجه به حدود 7 سنت به ازای هر گیگابایت، بسیار منصفانه به نظر میرسد.
اکثر SSDهای قابل حمل 2.5 اینچی دارای ظرفیت 1 یا 2 ترابایت هستند. در این درایوها از حافظه فلش TLC (سلول سه سطحی) نیز استفاده میشود که سه بیت را در هر سلول ذخیره میکند. قیمت این دستگاههای ذخیرهسازی قابل حمل حدود 70 دلار برای 1 ترابایت و 130 دلار برای 2 ترابایت است. این به معنای قیمت هر گیگابایت بین 6.5 تا 7 سنت است.
SSD اکسترنال NVMe: قابلیت حمل بالا و سرعت زیاد
در حال حاضر، SSDهای فوقالعاده قابل حمل اکثریت SSDهای اکسترنال را تشکیل میدهند. این محفظهها حاوی یک درایو NVMe هستند که در ابتدا برای اسلات M.2 در نظر گرفته شده بود.
این SSDها به شکل کارت هستند — معمولاً 22 میلیمتر عرض و 80 میلیمتر طول دارند. به همین دلیل، اگر به دنبال یک درایو داخلی هستید، آنها را با برچسب 2280 نیز خواهید یافت.
مزایا
به لطف جمعوجور بودنشان، بسیاری از SSDهای اکسترنال NVMe فقط کمی بزرگتر از یک فلش USB هستند. این بدان معناست که آنها بسیار سبک بوده و در هر کیفی جای میگیرند. این ویژگی برای زمانی که نیاز به یک SSD اکسترنال برای مسافرت دارید، ایدهآل است.
اساسدیهای اکسترنال NVMe همگی از درگاه USB-C استفاده میکنند. این درگاه قابلیت اتصال از هر دو جهت را دارد و بنابراین نمیتوان آن را اشتباه به پورت وصل کرد.
اکثر مدلها از استاندارد USB 3.2 Gen2 با سرعت انتقال 10 گیگابیت بر ثانیه بهره میبرند.
به صورت ترتیبی، سرعت انتقال داده برای خواندن و نوشتن حدود 1000 مگابایت بر ثانیه است. این سرعت تقریباً دو برابر سریعتر از اساسدیهای اکسترنال SATA است.
افزایش سرعت با هر فرآیند کپیکردن به وضوح قابل توجه است. بدون توجه به اینکه فایلهای کوچک زیاد یا فایلهای بسیار بزرگ را مینویسید و میخوانید، کار به سرعت انجام میشود.
به همین دلیل است که حافظههای SSD اکسترنال NVMe هم برای کپی سریع فایلها و هم برای بکآپهای هفتگی گسترده توصیه میشوند.
به طور معمول، میتوانید از حافظههای SSD اکسترنال NVMe در تمامی دستگاهها استفاده کنید. این به این دلیل است که اکثر آنها با سیستم فایل exFAT فرمت شدهاند. این فرمت هم با ویندوز و مکاواس و هم با سیستمعاملهای موبایل اندروید و iOS قابل استفاده است.
برخی از حافظههای SSD اکسترنال NVMe حتی به طور خاص برای استفاده با دستگاههای موبایل طراحی شدهاند. آنها برای کاهش فشار بر حافظه داخلی یا در دسترس قرار دادن محتوای رسانهای گسترده در هر زمان، طراحی شدهاند.
به عنوان مثال، میتوانید عکسها و ویدئوهای با وضوح بالا را با دوربین موبایل خود بگیرید و آنها را مستقیماً روی دستگاه ذخیرهسازی داده خارجی ذخیره کنید. به این ترتیب، میتوانند به راحتی به رایانههای شخصی و لپتاپها نیز منتقل شوند.
یک مثال Lexar ES4 Portable SSD است که در آن SSD اکسترنال را میتوان با استفاده از آهنربا به پشت گوشی هوشمند متصل کرد. این یعنی در حین استفاده مزاحمتی ایجاد نمیکند.
مانند SSDهای اکسترنال با فناوری SATA، حداکثر ظرفیت ممکن ۸ ترابایت است. دیگر لازم نیست برای درایوهای موبایل کوچکتر و سریعتر هزینه بالایی بپردازید.
یک مدل ۸ ترابایتی مانند Sandisk Extreme Portable SSD حدود ۶۰۰ دلار قیمت دارد. مانند مدلهای ۲.۵ اینچی، قیمت هر گیگابایت ۷ سنت است.
SSDهای اکسترنال NVMe با ظرفیتهای مختلفی در دسترس هستند. آنها معمولاً از ۵۰۰ گیگابایت شروع میشوند که در حال حاضر به طور متوسط ۸۰ دلار برای آن پرداخت میشود. این منجر به قیمت نسبتاً بالای ۱۶ سنت به ازای هر گیگابایت میشود.
اغلب مدلها با ظرفیت ۱ و ۲ ترابایت موجود هستند. در ارزانترین حالت، حدود ۷۰ دلار (۱ ترابایت) یا ۱۱۰ دلار (۲ ترابایت) یا بین ۷ تا ۶ سنت پرداخت میکنید. مورد آخر مربوط به نسخه ۲ ترابایتی است که بهترین ارزش خرید را دارد.
معمولاً برای امکانات اضافی مانند روکش لاستیکی، محافظت در برابر سقوط، یا محافظت در برابر رطوبت باید کمی بیشتر هزینه کنید. از طرف دیگر، برنامههای اضافی مانند برنامههای اختصاص رمز عبور یا نگهداری SSD، معمولاً به صورت رایگان ارائه میشوند.
این برنامهها یا مستقیماً روی درایو موجود هستند یا میتوانند از وبسایت سازنده دانلود شوند.
معایب: NVMe SSD ها اغلب به قدری کوچک هستند که به راحتی گم میشوند. بریدگیهای کوچک روی بدنهها برای جلوگیری از این امر طراحی شدهاند، زیرا میتوان آنها را به چیز دیگری – مانند کیف – متصل کرد.
از آنجایی که تنها درگاه تایپ-سی (Type-C) برای اتصال ارائه شده است، برای اتصال به درگاههای USB-A به یک مبدل یا کابل مبدل نیاز دارید. این لوازم جانبی معمولاً (اما نه همیشه) در جعبه محصول موجود هستند.
هنگام اتصال به رابطهای قدیمیتر USB، مزیت سرعت از بین میرود. سرعت انتقال داده به سطح رابط Type-A متصل شده کاهش مییابد. با USB 3.0 (USB 3.2 Gen1)، سرعت به حدود 500 مگابایت بر ثانیه و با USB 2.0 حتی حداکثر تا 50 مگابایت بر ثانیه افت میکند.
در مورد USB: SSDهای اکسترنال NVMe با استانداردهای USB مختلفی در دسترس هستند. این استانداردها اکنون شامل USB 3.2 Gen2x2 با سرعت 20 گیگابیت بر ثانیه، USB4 با سرعت 40 گیگابیت بر ثانیه، USB4.2 با سرعت 80 گیگابیت بر ثانیه، و تاندربولت به عنوان TB 3 و TB 4 با سرعت 40 گیگابیت بر ثانیه و TB 5 با سرعت 80 گیگابیت بر ثانیه میشوند.
این تنوع اغلب منجر به سردرگمی میشود، زیرا برای جلوگیری از خرید اشتباه، باید از استانداردها آگاهی داشته باشید.
هرچه سرعت انتقال داده بیشتر باشد، گرمای بیشتری تولید میشود. به همین دلیل است که NVMe SSDهای سریع میتوانند بسیار داغ شوند. در بدترین حالت، این مسئله خطر از دست دادن دادهها را در پی دارد. قابهایی با شکافهای تهویه و حتی فنهای کوچک داخلی برای مقابله با این مشکل طراحی شدهاند.
با این حال، این ویژگیها به قیمت از دست دادن فشردگی (کمجا بودن) تمام میشوند و در قیمتهای بالاتر نیز منعکس میگردند.
یک مدل پیشرفته USB4 — برای مثال از سری Adata SE920 — در نسخه ۱ ترابایتی، قیمتی معادل ۱۰ سنت به ازای هر گیگابایت دارد.
فلش مموری: عالی برای ذخیرهسازی کوتاهمدت
متحرکترین نوع حافظه خارجی، فلش مموری است. این وسیله حتی میتواند به اندازه یک بند انگشت باشد و همچنان فضای زیادی برای حجم بالایی از دادهها ارائه دهد. فلش مموریها از نظر ظرفیت و رابطها (پورتها) با یکدیگر تفاوت دارند.
باید این نکته روشن شود: اجزای فلشی که در USB درایوها استفاده میشوند از بالاترین کیفیت برخوردار نیستند.
مزایا: USB درایوها از نظر قابلیت حمل در اوج قرار دارند. آنها از ابتدا برای انتقال دادههای ذخیره شده از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر طراحی شدهاند. تاکید بر روی انتقال است، نه بر روی ذخیرهسازی طولانیمدت دادهها.
این فلش مموریها به شما این امکان را میدهند که دادهها را بین کامپیوترهای قدیمیتر و جدیدتر به راحتی مبادله کنید و از خرید آداپتورهای جداگانه بینیاز شوید.
میتوانید این فلش مموریها را با عناوینی مانند “dual drive” یا “dual stick” پیدا کنید، مانند مدلهای “Verbatim Dual Quick Stick” که در ظرفیتهای ۱۲۸ گیگابایت تا ۱ ترابایت موجود هستند.
هرچه فلش درایوهای USB ارزانقیمتتر باشند، به همان اندازه باید با شک و تردید بیشتری به آنها نگاه کرد. حتی در مورد فلشهایی با اتصال Type-C، سرعت انتقال داده میتواند تا حد USB 2.0 قدیمی کاهش یابد.
در بسیاری موارد، اطلاعات دقیقی روی بستهبندی وجود ندارد. اگر به یک فلش سریع نیاز دارید، به دنبال اطلاعاتی مانند USB 3.2 Gen2 یا سرعت انتقال داده تا ۱۰۰۰ مگابایت بر ثانیه باشید.
فلشهای ارزانقیمت از تولیدکنندگان معتبر حدود ۷ سنت در هر گیگابایت قیمت دارند. اگر قیمتی به طور قابل توجهی پایینتر از این مشاهده کردید، باید محتاط باشید. ممکن است با یک محصول تقلبی روبرو باشید.
در این حالت، ظرفیت مشخص شده معمولاً نادرست است. علاوه بر این، کیفیت ماژولهای فلش یا تراشه کنترلر ممکن است پایین باشد. به احتمال زیاد ماژولها به زودی از کار میافتند و فلش به سرعت غیرقابل استفاده میشود.
حافظههای USB: اندازه یک فلش USB میتواند بر امنیت دادهها تأثیر بگذارد. فلشهای USB بسیار کوچک معمولاً دفع حرارت ضعیفتری نسبت به نسخههای بزرگتر دارند. علاوه بر این، بدنههای کوچکتر اغلب مقاومت کمتری دارند و در برابر اتصال و جداسازی مکرر، دوامشان کمتر از فلشهای بزرگتر است.
هارد دیسکهای اکسترنال (HDD): همچنان برای پشتیبانگیری و آرشیو کردن استفاده میشوند.
با وجود رقابت SSDها که بر HDDها فشار آورده است، هارد دیسکهای مغناطیسی همچنان به عنوان دستگاههای ذخیرهسازی انبوه در قابهای اکسترنال و سیستمهای NAS کاربرد دارند. هر دو مدل HDD با اندازههای 2.5 و 3.5 اینچ میتوانند در داخل نصب شوند. اتصال داخلی همیشه از نوع SATA III است.
مزایا: هارد دیسکهای اکسترنال، غولهای ظرفیت هستند. در حال حاضر، حداکثر ظرفیت ذخیرهسازی هارد دیسکهای ۳.۵ اینچی اکسترنال به ۲۸ ترابایت میرسد. این هیولاهای ذخیرهسازی عمدتاً برای استفاده حرفهای در نظر گرفته شدهاند — مانند درایوهای Seagate Expansion Desktop.
با قیمتی کمتر از ۴۰۰ دلار، میتوانید ارزش باورنکردنی یک هارد دیسک اکسترنال با ظرفیت بالا را مشاهده کنید.
در بیشتر موارد، این برای مصارف خانگی کافی خواهد بود. قیمت هر گیگابایت در حدود ۲ سنت در اینجا غیرعادی نیست؛ برای مثال، هارد دیسک اکسترنال دسکتاپ ۸ ترابایتی سیگیت Expansion با قیمت ۱۵۰ دلار.
یک درایو اکسترنال با هارد دیسک مغناطیسی ۲.۵ اینچی معمولاً حداکثر ظرفیت ۵ ترابایت دارد. میتوانید یک درایو ۴ ترابایتی را با قیمتی کمتر از ۱۱۰ دلار تهیه کنید؛ برای مثال از سری Canvio Basic توشیبا. این امر منجر به قیمتهای فوقالعاده مناسبی در حدود ۳ سنت به ازای هر گیگابایت میشود.
هر دو نوع HDD اکسترنال برای ایجاد پشتیبانگیری منظم عالی هستند؛ بهویژه زمانی که قابلیت اطمینان از سریعترین حالت عملکرد مهمتر است.
هارد دیسکهای NAS در اینجا شکل خاصی دارند: آنها برای عملکرد مداوم در ذخیرهسازهای شبکه طراحی شدهاند. به لطف فریمور سفارشیشده، این هارد دیسکها دسترسیهای همزمان متعدد از چندین رایانه کلاینت را بهتر از هارد دیسکهای رومیزی تحمل میکنند.
آنها همچنین حساسیت کمتری به لرزش نشان میدهند — این مهم است زیرا اغلب در یک شبکه RAID با چندین هارد دیسک استفاده میشوند.
NAS (Network Attached Storage) نوع خاصی از حافظههای ذخیرهسازی اکسترنال است که دادهها را برای چندین کلاینت در یک شبکه در دسترس قرار میدهد. از آنجا که این دستگاهها باید به طور مداوم قابل دسترسی باشند، به هارد دیسکهایی (HDD) نیاز دارند که برای کارکرد پیوسته طراحی شدهاند.
معایب NAS
- حساسیت به ضربه: به دلیل طراحی دیسکی و داشتن قطعات مکانیکی مانند هد خواندن/نوشتن، هارد دیسکها (HDD) به طور کلی تحمل کمتری در برابر ضربه و افتادن نسبت به SSDها دارند.
- وزن بالا و نیاز به برق خارجی: به عنوان درایوهای اکسترنال، NASها نسبتاً سنگین هستند. به همین دلیل، تنها مدلهای ۲.۵ اینچی برای حمل و نقل مناسب هستند. یک هارد دیسک اکسترنال با فرمت ۳.۵ اینچ نیز برای تأمین برق به یک آداپتور برق خارجی نیاز دارد که همین امر استفاده سیار از آن را غیرممکن میسازد.
- محدودیت سازگاری: هر هارد دیسک NAS را نمیتوان در حافظه شبکه استفاده کرد. قبل از انتخاب یک مدل خاص، باید لیستهای سازگاری سازنده دستگاه NAS مربوطه را بررسی کنید.
برای انجام این کار، وبسایت را برای یافتن نام دقیق محصول NAS خود جستجو کنید و همچنین ظرفیت مورد نظر را بررسی کنید. حتی از این نظر نیز، همه هارد دیسکهای NAS تستهای سازگاری را با موفقیت پشت سر نمیگذارند.
